Was weg

Het leek zo makkelijk. Een hondendressuurgroep bij de Oosterplas die moest wijken voor uitbreiding van parkeerplaatsen van de hockeyclub. Een schietbaan die plaats moest maken voor de omlegging van de Zuid-Willemsvaart. Kijk in de gemeentelijke administratie waar de gemeente nog eigenaar is van een strook met voldoende lengte en voilà, de nieuwe locatie voor een schietbaan en hondendressuurcentrum leek gevonden. Een weiland aan de Wasweg bij Oud-Empel. Dat was buiten de waard gerekend. Of eigenlijk buiten de buurt. Deze zat niet te wachten op blaffende honden en blaffers en de geparkeerde auto’s van hun baasjes. Buurtbewoners hadden juist meegewerkt aan een gebiedsvisie op de Maasuiterwaarden met (groene) ruimte voor rust en recreatie. Daarin was toch een kaart opgenomen waarop duidelijk te zien was hoe de locatie aan de Wasweg als een Groene Vinger hun wijk aanraakte?!

De blaffende honden bleken meer geluid te produceren dan voorzien. Geld voor een geluidswal was er niet. Bleef over een binnenschietbaan. Het college van B&W zette door om deze toch aan de Wasweg mogelijk te maken ondanks bezwaren uit de buurt. De afgelopen raadsvergadering zette een meerderheid van de gemeenteraad met steun van D66 definitief een streep door de beoogde plannen. Afgeschoten. Het college mag op zoek naar een andere geschikte locatie voor een schietbaan.

De Wasweg legt de vinger op de zere plek; het college moet meer werk maken om bewoners en de raad in een vroegtijdig stadium te betrekken bij ruimtelijke projecten. Met een open houding en bereidheid om alternatieven mee te nemen in de afwegingen. Niet iedereen kan altijd tevreden worden gesteld maar ook een goede ruimtelijke ordening heeft voldoende draagvlak nodig.

Matthijs van Miltenburg